Skip to content
TheChatArchiveThe Chat Archive
Qwenqwen3-235b-a22b-instruct-2507· Alibaba (Qwen)Hugging Face LMArena Human Preference 140K

برخیز بتا بیا ز بهر دل ما حل کن به جمال خویشتن مشکل ما یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم…

From a Chatbot Arena battleThe same person sent this prompt to two anonymous models at once. Compare it with Qwenqwen-max-2025-01-25’s answer.
  1. User

    برخیز بتا بیا ز بهر دل ما

    حل کن به جمال خویشتن مشکل ما

    یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم

    زآن پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما

  2. Qwen Assistant

    این ابیات از نظر ساختار و مضمون، بسیار نزدیک به سبک عرفانی و شاعرانهٔ حافظ شیرازی است. با این حال، به نظر می‌رسد که این ابیات از دیوان حافظ نیستند و احتمالاً تألیفی یا ترجمه‌ای از یک مضمون عرفانی-شاعرانه است. حال بیایید آن را خط به خط تحلیل و ترجمه کنیم:


    برخیز بتا بیا ز بهر دل ما
    برخیز، ای بت، بیا به خاطر دل ما
    (در شعر عرفانی، "بت" نماد معشوق است، چه معشوق حقیقی (خدا) و چه معشوق مجازی (انسان). اینجا دعوت از معشوق است تا بخاطر تسکین دل دلدادگان، بیاید.)


    حل کن به جمال خویشتن مشکل ما
    با زیبایی خود مشکلات ما را حل کن
    (جمال معشوق، چه زیبایی ظاهری و چه جمال الهی، به عنوان نیرویی درمانگر و رهایی‌بخش مطرح می‌شود. مشکل دل با ظهور معشوق حل می‌شود.)


    یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم
    یک کوزه شراب بیاور تا با هم بنوشیم
    (شراب در شعر عرفانی نماد وصال، حالت وجد و اتصال به حقیقت است. "نوشیدن با هم" یعنی رسیدن به وصال و هم‌نشینی با معشوق.)


    زآن پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما
    پیش از اینکه کوزه‌ها از گِلِ ما ساخته شوند
    (این بیت بسیار عمیق است. "کوزه‌ها از گل ما" یعنی پیش از اینکه ما به خاک تبدیل شویم و از وجودمان گِل بسازند (در معنای مرگ و بازگشت به خاک). پس دعوت به لحظه‌زیستی است: قبل از مرگ، بیاییم و شراب وصال بنوشیم.)


    تفسیر کلی:

    شاعر با زبان عاشقانه و عرفانی، معشوق را به بیان می‌خواند تا بخاطر تسکین دل او، بیاید و با زیبایی خود مشکلاتش را حل کند. سپس از او می‌خواهد که قبل از اینکه زمان مرگ فرا برسد و بدن ما به گِل تبدیل شود (و از آن گِل کوزه‌های دیگر ساخته شود)، با هم شراب وصال بنوشیم — یعنی از لحظه و وصال لذت ببریم.

    این ابیات ترکیبی از تمثال‌های صوفیانه (بت، شراب، کوزه، گل) و تمایل به وصال قبل از فرارِ زمان و مرگ است.


    ترجمهٔ آزاد و ادبی:

    برخیز، ای معشوق، بیا به خاطر دل من،
    با زیبایی تو مشکل دلم حل شود.
    یک کوزه شراب بیاور تا با هم بنوشیم،
    پیش از اینکه از خاکِ ما کوزه‌ای ساخته شود.


    این شعر روح حافظ، مولانا و شاعران عرفانی را در خود دارد، هرچند از لحاظ زبان و وزن، ممکن است از دیوان اصلی آنان نباشد.

Responses were produced in different, uncontrolled contexts (system prompts, settings, prior turns). This is not a benchmark.