Skip to content
TheChatArchiveThe Chat Archive
o1-preview-2024-09-12· OpenAIAi2 WildChat-4.8M (AI2)

تمام متن ارسالی بازنویسی شود و تمامی نکاتی که می تواند از آن سوال طرح شود در متن هایلایت…

  1. User

    تمام متن ارسالی بازنویسی شود و تمامی نکاتی که می تواند از آن سوال طرح شود در متن هایلایت شود،تعریف حقوق بین الملل خصوصی فصل اول کلیات حقوق بین الملل خصوصی درسنامه: اهمیت حقوق بین الملل خصوصی مثال : حقوق بین الملل خصوص........ (۱) شعبه ای از حقوق عمومی داخلی است. (۳) سبب بهتر فهمیدن حقوق داخلی میشود. (۲) شعبه ای از حقوق خصوصی داخلی است. (۴) سبب بهتر فهمیدن حقوق بین الملل عمومی می شود. حقوق بین الملل خصوصی به بررسی روابط خصوصی افراد در سطح بین الملل می پردازد. به عبارت دیگر حقوق بین الملل خصوصی به مطالعه ی قاعده های حقوقی الزام آور حاکم بر روابط افراد و اشخاص حقوق خصوصی می پردازد. برای مثال اگر یک مرد انگلیسی با یک زن ایرانی در انگلیس ازدواج کند کدام قانون حاکم بر نکاح خواهد بود. قانون ایران یا انگلیس. در اینجا ما با یک رابطه خصوصی یعنی ازدواج در سطح بین المللی مواجه هستیم و هدف تعیین قانون حاکم بر آن خواهد بود. قاعده های حقوق بین الملل خصوصی ضمن آن که دارای رنگ قاعده های حقوق داخلی می باشند، به این معنی که تصویب آن ها در هر کشور از سوی همان مراجعی صورت می گیرد که قوانین داخلی را به تصویب می رسانند، دارای خصلت و اهداف بین المللی هستند. کلمه عمومی public) در ۱۸۰۲ در ترجمه فرانسوی کتاب بنام به عبارت حقوق بین الملل اضافه گردید. کمی بعد در ۱۸۴۳ عبارت «حقوق بین الملل خصوصی توسط ف فوليكس مؤلف مفصل حقوق بین الملل خصوصی وارد ادبیات حقوقی شد. تفکیک بین حقوق بین الملل عمومی و خصوصی که به صورت یک ت ک تفکیک کلاسیک در آمده از این تاریخ یعنی در ۱۸۴۳ بوجود آمد. به نظر اکثر علمای حقوق این تفکیک مبتنی بر اختلافی است که بین موضوع دو رشته حقوقی وجود دارد. سراسری (۸۸) پاسخ گزینه «» حقوق بین الملل خصوصی ما را به تعمق بیشتری در مورد تأسیسات حقوق داخلی وا میدارد. در حقوق داخلی ممکن است راجع به یک تأسیس حقوقی نظر قطعی و جزمی اتخاذ نشده باشد. مثلاً تقصیر مدنی در ایران که تردید شده است که منظور تقصیر قراردادی است یا تقصیر جرمی حقوق بین الملل خصوصی تردید به هیچ وجه جایز نیست و ناگزیر باید تصمیم قطعی گرفته شود زیرا بر حسب این که تقصیر قراردادی باشد یا جرمی اما در باشد قانونی که صلاحیت حکومت بر آن را دارد متفاوت است. جایگاه حقوق بین الملل خصوصی الف تفاوت حقوق بین الملل خصوصی با حقوق بین الملل عمومی حقوق بین الملل عمومی حاکم بر روابط بین دولتهاست، حقوق بین الملل خصوصی تنظیم کننده روابط بین افراد و شخصیت های حقوقی خصوصی است. در حالی که قواعد حقوق بین الملل عمومی دارای مشخصه عمومی است، قواعد حقوق بین الملل خصوصی دارای خصیصه خصوصی است که این خصيصـه متضمن یک عنصر خارجی است که این عنصر خارجی یا ناشی از تابعیت متفاوتی است که بین طرفین این روابط است یا ناشی از محل و نوع مسئله است که خارج از قلمرو ملی این افراد می باشد. از دیگر تفاوت های حقوق بین الملل عمومی با حقوق بین الملل خصوصی می توان به تفاوت از حيث وحدت يا كثرت و درجه شمول اشاره کرد. بدین توضیح که حقوق بین الملل عمومی به لحاظ آنکه نسبت به عموم دولتها شمول دارد نظر غالب بر آن است که در جامعه بین المللی حقوق بین الملل عمومی حاکم یکی بیش نیست اما حقوق بین الملل خصوصی چون ناظر بر روابط افراد یا اشخاص حقوق خصوصی در جامعه بین المللی است و هر دولت این اختیار را دارد قاعده های آن را بطور جداگانه در قلمرو خود تنظیم کند، می تواند متعدد و به تعداد کشورها باشد. تفاوت دیگر از حیث اشخاص دارنده حق است. اشخاص دارنده حق در حقوق بین الملل عمومی در اصل دولت ها می باشند و در کنار آن ها سازمان های بین المللی مانند سازمان ملل متحد و موسسات وابسته به آن و نیز جامعه هایی که تابع دولتی معین نمی باشند مانند جامعه واتیکان نیز از اشخاص حقوق بین الملل عمومی شناخته میشوند اما در حقوق بین الملل خصوصی، برعکس اشخاص دارنده حق را افراد و اشخاص حقوق خصوصی تشکیل می دهند.کارشناسی ارشد کشور، مراجع قضایی داخلی صالح می باشند. فصل اول کلیات حقوق بین الملل خصوصی تفاوت دیگر از حیث مرجع صالح برای رسیدگی است. برای حل اختلافهای مربوط به حقوق بین الملل عمومی مراجع قضایی بین المللی مانند د دیوان بین المللی دادگستری دارای صلاحیت اند و برای حل اختلاف های مربوط به حقوق بین الملل خصوصی بر حسب صلاحیتهای پیش بینی شده در قوانین هر تفاوت دیگر حقوق بین الملل عمومی با حقوق بین الملل خصوصی از حیث ضمانت اجرا میباشد. ضمانت اجرای حقوق بین الملل عمومی غیر مستقیم و ناکامل و ناقص می باشد و مانند تحریم روابط اقتصادی با دولت نقض کننده می باشد و حال آنکه ضامن اجرای قاعده های حقوق بین الملل خصوصی دادگاه های داخلی و ضامن اجرای احکام آن دادگاه ها دولتها می باشند، بنابراین قاعده های حقوق بین الملل خصوصی از ضمانت اجرای کافی برخوردارند. کار عمده و اساسی حقوق بین الملل خصوصی تعیین مقرراتی است که در صورت بروز تعارض میان قوانین چند کشور قابل اجرا باشد. در قضایای حقوق بین الملل خصوصی، مطرح بودن نفع خصوصی و اقتضای عدالت امکان اجرای قانون بیگانه را تحت شرایط معین برای دادگاه فراهم ساخته ولی در حقوق عمومی به لحاظ پیوند کلی قضایای آن با مسئله نظم عمومی داخلی توسل به این شیوه جائز شناخته نشده است. با این حال این مسئله را نباید فراموش کرد که گاهی اوقات این تقسیم بندی به لحاظ پیدایش عامل شکلی دچار اشکال شده است و آن هم وجود روابط قراردادی و غیره میان اشخاص خصوصی و دولت های خارجی بوده است و از این راه وارد حقوق بین الملل عمومی شده اند و گاهی مشاهده می شود مسائلی که در محدوده حقوق بین الملل خصوصی است از طریق کنوانسیون (که یکی از منابع حقوق بین الملل عمومی است) حل و فصل می گردد. در این حالت شاهد دخالت حقوق بین الملل عمومی در قلمرو حقوق بین الملل خصوصی هستیم. برای مثال می توان از قرارداد منعقده بین فرانسه و الجزایر در مورد حل و فصل مسائل کودکانی که از مادر فرانسوی و پدر الجزایری هستند که یک مسئله حقوق بین الملل خصوصی است نام برد. از بین حقوقدانان دووری سومیر عقیده دارد که این رشته از حقوق شعبه ای از حقوق داخلی است و نی بوایه معتقد است که حقوق بین الملل خصوصی به هیچ وجه جنبه بین المللی ندارد. ک مثال ۲ کار عمده اساسی حقوق بین الملل خصوصی چیست؟ (۱) حل و فصل مسائل از طریق کنوانسیون ها (۳) تعیین مقررات به منظور حل تعارض میان قوانین چند کشور (۲) تنظیم روابط میان دولت ها انعقاد معاهدات بین المللی ضعف نهاده است. ب تفاوت حقوق بین الملل خصوصی و حقوق داخلی پاسخ گزینه (۳) کار عمده و اساسی حقوق بین الملل خصوصی تعیین مقرراتی است که در صورت بروز تعارض میان قوانین چند کشور قابل اجرا باشد. امروزه خصیصه خصوصی بودن با دخالت دولت ها در روابط افراد و همچنین با مصلحت اندیشی سیاسی و اجتماعی دولتها در تعیین قواعد و احکام رو به بنابر نظر دیوان دائمی دادگستری بین المللی قواعد حقوق بین الملل خصوصی بخشی از حقوق داخلی هستند به استثنا فرضی که در آن این قواعد بوسیله کنوانسیون های بین المللی و یا عرفها بوجود آمده باشد در این صورت آنها دارای مشخصه واقعی حقوق بین الملل هستند که روابط بین افراد را تنظیم می نمایند. با این وصف چند تفاوت میان حقوق بین الملل خصوصی و حقوق داخلی دیده می شود که آنها را از یکدیگر متمایز می سازد. اولین تفاوت در هدف هاست. در تنظیم قاعده های حقوق داخلی مقتضیات نظم داخلی در نظر گرفته میشود ولی در تنظیم قاعده های حقوق بین الملل خصوصی افزون بر آن مقتضیات روابط بین المللی و اینکه دارنده حق در آنها می توانند اتباع بیگانه باشند در نظر گرفته می شود. دومین تفاوت در شیوه بیان حکم در قانون میباشد. بدلیل اینکه در وضع قوانین حقوق داخلی، هدف حل مسائل روابط داخلی جامعه می باشد، احکام در آن ها تنها به نظام حقوقی همان جامعه مربوط می گردد اما چون در وضع قوانین حقوق بین الملل خصوصی احتمال ربط مسائل آن به حقوق جامعه های دیگر وجود دارد به صورت قاعده تعارض قوانین مطرح میشود یعنی تنها قانون صلاحیت دار حاکم بر مسئله مشخص میشود و مسئله ممکن است به قانون چند کشور مرتبط باشد. تفاوت سوم به علت وجود عنصر خارجی است. عنصر خارجی خود دارای انواعی است مانند تابعیت خارجی یکی از اصحاب دعوی یا قرار داشتن اقامتگاه یکی از آنان در خارج از کشور مقر دادگاه یا محل وقوع مال یا محل وقوع جرم. تفاوت بعدی از حیث قابلیت طرح دعاوی تابع حقوق بین الملل خصوصی در دادگاه های بیگانه است. اگر طرح دعاوی تابع حقوق داخلی، یعنی دعاوی که همگی عناصر و اجزای آنها مربوط به داخل یک کشور است، تنها در دادگاه های داخلی آن کشور ممکن می گردد. اما طرح دعاوی تابع حقوق بین الملل خصوصی به طور همزمان و مستقل از یکدیگر، در دادگاه های دو یا چند کشور امکان پذیر است. بدلیل این تداخل مسائل، مسئله تفکیک حقوق بین الملل عمومی و خصوصی از طرف عده ای مورد نکوهش و انتقاد قرار گرفته است. پرفسور ژرژسل شدیداً این تفکیک را رد می کند. به نظر او جامعه بین الملل یک تن واحد است و حقوق بین الملل نیز واحد می باشد. هرگونه جدا نمودن افراد از جامعه بین الملل و یا از حقوق بین الملل کاملاً بی اساس خواهد بود. فقط او یک تقسیم جزئی در حقوق خصوصی بین المللی و حقوق عمومی بین المللی را می پذیرد. به شرط آن که این تقسیم جزء محدوده یک حقوق بین الملل واحد باشد. بعدها با بکار بردن عبارات جدید، دو نویسنده دیگر نظری نزدیک به نظر پروفسور ژرژ سل داده اند. یکی از آنها پروفسور سوپ است که نظر حقوق بین الملل را عنوان کرده است که در آن حقوق بین الملل عمومی و حقوق بین الملل خصوصی هر دو جای دارند.

  2. Assistant

    تعریف حقوق بین‌الملل خصوصی


    فصل اول: کلیات حقوق بین‌الملل خصوصی

    درسنامه: اهمیت حقوق بین‌الملل خصوصی

    مثال:

    حقوق بین‌الملل خصوصی....

    1. شاخه‌ای از حقوق عمومی داخلی است.

    2. شاخه‌ای از حقوق خصوصی داخلی است.

    3. سبب بهتر فهمیدن حقوق داخلی می‌شود.

    4. سبب بهتر فهمیدن حقوق بین‌الملل عمومی می‌شود.

    حقوق بین‌الملل خصوصی به بررسی روابط خصوصی افراد در سطح بین‌الملل می‌پردازد. به عبارت دیگر، حقوق بین‌الملل خصوصی به مطالعه‌ی قاعده‌های حقوقی الزام‌آور حاکم بر روابط افراد و اشخاص حقوق خصوصی می‌پردازد.

    نکته قابل سؤال: موضوع مطالعه حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    برای مثال، اگر یک مرد انگلیسی با یک زن ایرانی در انگلیس ازدواج کند، کدام قانون حاکم بر نکاح خواهد بود؟ قانون ایران یا انگلیس؟

    نکته قابل سؤال: در مثال ازدواج بین‌المللی، مسئله تعیین قانون حاکم چگونه مطرح می‌شود؟

    در اینجا با یک رابطه خصوصی یعنی ازدواج در سطح بین‌المللی مواجه هستیم و هدف تعیین قانون حاکم بر آن است.

    قاعده‌های حقوق بین‌الملل خصوصی ضمن آن‌که دارای رنگ قاعده‌های حقوق داخلی هستند، به این معنی که تصویب آن‌ها در هر کشور از سوی همان مراجعی صورت می‌گیرد که قوانین داخلی را تصویب می‌کنند، دارای خصلت و اهداف بین‌المللی نیز هستند.

    نکته قابل سؤال: ویژگی‌های قاعده‌های حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    کلمه "عمومی" (public) در سال ۱۸۰۲ در ترجمه‌ی فرانسوی کتابی به عبارت حقوق بین‌الملل اضافه گردید. کمی بعد، در سال ۱۸۴۳ عبارت "حقوق بین‌الملل خصوصی" توسط ف. فولیکس، مؤلف "مفصل حقوق بین‌الملل خصوصی" وارد ادبیات حقوقی شد. تفکیک بین حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی که به صورت یک تفکیک کلاسیک درآمده است، از این تاریخ یعنی ۱۸۴۳ به‌وجود آمد.

    نکته قابل سؤال: تاریخچه‌ی تفکیک بین حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی چگونه است؟

    به نظر اکثر علمای حقوق، این تفکیک مبتنی بر اختلافی است که بین موضوع دو رشته حقوقی وجود دارد.

    پاسخ به پرسش: حقوق بین‌الملل خصوصی ما را به تعمق بیشتری در مورد تأسیسات حقوق داخلی وامی‌دارد.

    نکته قابل سؤال: حقوق بین‌الملل خصوصی چه تأثیری بر فهم تأسیسات حقوق داخلی دارد؟

    در حقوق داخلی ممکن است راجع به یک تأسیس حقوقی نظر قطعی و جزمی اتخاذ نشده باشد. مثلاً تقصیر مدنی در ایران که تردید شده است که منظور تقصیر قراردادی است یا تقصیر جرمی. اما در حقوق بین‌الملل خصوصی، تردید به هیچ وجه جایز نیست و ناگزیر باید تصمیم قطعی گرفته شود، زیرا بر حسب این‌که تقصیر قراردادی باشد یا جرمی، قانون صلاحیت‌دار حاکم بر آن متفاوت است.

    نکته قابل سؤال: چرا در حقوق بین‌الملل خصوصی باید تصمیم قطعی درباره‌ی نوع تقصیر گرفته شود؟


    جایگاه حقوق بین‌الملل خصوصی

    الف) تفاوت حقوق بین‌الملل خصوصی با حقوق بین‌الملل عمومی

    حقوق بین‌الملل عمومی حاکم بر روابط بین دولت‌ها است، در حالی‌که حقوق بین‌الملل خصوصی تنظیم‌کننده‌ی روابط بین افراد و شخصیت‌های حقوقی خصوصی است.

    نکته قابل سؤال: تفاوت اصلی بین حقوق بین‌الملل عمومی و حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    در حالی که قواعد حقوق بین‌الملل عمومی دارای مشخصه‌ی عمومی است، قواعد حقوق بین‌الملل خصوصی دارای خصیصه‌ی خصوصی است که این خصیصه متضمن یک عنصر خارجی است. این عنصر خارجی یا ناشی از تابعیت متفاوت بین طرفین روابط است یا ناشی از محل و نوع مسئله است که خارج از قلمرو ملی این افراد می‌باشد.

    نکته قابل سؤال: عنصر خارجی در حقوق بین‌الملل خصوصی به چه معناست؟

    از دیگر تفاوت‌های حقوق بین‌الملل عمومی با حقوق بین‌الملل خصوصی می‌توان به تفاوت از حیث وحدت یا کثرت و درجه‌ی شمول اشاره کرد. بدین توضیح که حقوق بین‌الملل عمومی به لحاظ آن‌که نسبت به عموم دولت‌ها شمول دارد، نظر غالب بر آن است که در جامعه‌ی بین‌المللی حقوق بین‌الملل عمومی حاکم یکی بیش نیست. اما حقوق بین‌الملل خصوصی چون ناظر بر روابط افراد یا اشخاص حقوق خصوصی در جامعه‌ی بین‌المللی است و هر دولت این اختیار را دارد قواعد آن را به‌طور جداگانه در قلمرو خود تنظیم کند، می‌تواند متعدد و به تعداد کشورها باشد.

    نکته قابل سؤال: چرا حقوق بین‌الملل خصوصی می‌تواند متعدد و متنوع باشد؟

    تفاوت دیگر از حیث اشخاص دارنده‌ی حق است. اشخاص دارنده‌ی حق در حقوق بین‌الملل عمومی در اصل دولت‌ها می‌باشند و در کنار آن‌ها سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد و مؤسسات وابسته به آن و نیز جوامعی که تابع دولتی معین نمی‌باشند مانند جامعه‌ی واتیکان نیز از اشخاص حقوق بین‌الملل عمومی شناخته می‌شوند. اما در حقوق بین‌الملل خصوصی، برعکس، اشخاص دارنده‌ی حق را افراد و اشخاص حقوق خصوصی تشکیل می‌دهند.

    نکته قابل سؤال: اشخاص دارنده‌ی حق در حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی چه تفاوتی دارند؟

    تفاوت دیگر از حیث مرجع صالح برای رسیدگی است. برای حل اختلاف‌های مربوط به حقوق بین‌الملل عمومی مراجع قضایی بین‌المللی مانند دیوان بین‌المللی دادگستری دارای صلاحیت‌اند و برای حل اختلاف‌های مربوط به حقوق بین‌الملل خصوصی بر حسب صلاحیت‌های پیش‌بینی شده در قوانین هر کشور، مراجع قضایی داخلی صالح می‌باشند.

    نکته قابل سؤال: مراجع صالح برای رسیدگی در حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی کدام‌اند؟

    تفاوت دیگر حقوق بین‌الملل عمومی با حقوق بین‌الملل خصوصی از حیث ضمانت اجرا می‌باشد. ضمانت اجرای حقوق بین‌الملل عمومی غیرمستقیم و ناکامل و ناقص می‌باشد و مانند تحریم روابط اقتصادی با دولت نقض‌کننده است، حال آن‌که ضامن اجرای قواعد حقوق بین‌الملل خصوصی دادگاه‌های داخلی و ضامن اجرای احکام آن دادگاه‌ها دولت‌ها می‌باشند. بنابراین، قواعد حقوق بین‌الملل خصوصی از ضمانت اجرای کافی برخوردارند.

    نکته قابل سؤال: تفاوت ضمانت اجرای حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی چیست؟

    کار عمده و اساسی حقوق بین‌الملل خصوصی تعیین مقرراتی است که در صورت بروز تعارض میان قوانین چند کشور قابل اجرا باشد.

    نکته قابل سؤال: کار عمده و اساسی حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    در قضایای حقوق بین‌الملل خصوصی، مطرح بودن نفع خصوصی و اقتضای عدالت امکان اجرای قانون بیگانه را تحت شرایط معین برای دادگاه فراهم ساخته، ولی در حقوق عمومی به لحاظ پیوند کلی قضایای آن با مسئله‌ی نظم عمومی داخلی، توسل به این شیوه جایز شناخته نشده است.

    با این حال، نباید فراموش کرد که گاهی اوقات این تقسیم‌بندی به لحاظ پیدایش عامل شکلی دچار اشکال شده است؛ و آن، وجود روابط قراردادی میان اشخاص خصوصی و دولت‌های خارجی بوده است و از این راه وارد حقوق بین‌الملل عمومی شده‌اند.

    نکته قابل سؤال: چگونه ممکن است مسائل حقوق بین‌الملل خصوصی وارد قلمرو حقوق بین‌الملل عمومی شوند؟

    گاهی مشاهده می‌شود مسائلی که در محدوده‌ی حقوق بین‌الملل خصوصی است از طریق کنوانسیون‌ها (که یکی از منابع حقوق بین‌الملل عمومی است) حل و فصل می‌گردد. در این حالت، شاهد دخالت حقوق بین‌الملل عمومی در قلمرو حقوق بین‌الملل خصوصی هستیم. برای مثال، می‌توان از قرارداد منعقده بین فرانسه و الجزایر در مورد حل و فصل مسائل کودکانی که از مادر فرانسوی و پدر الجزایری هستند نام برد که یک مسئله‌ی حقوق بین‌الملل خصوصی است.

    نکته قابل سؤال: مثالی از دخالت حقوق بین‌الملل عمومی در مسائل حقوق بین‌الملل خصوصی را بیان کنید.

    از بین حقوقدانان، دووری سومیر عقیده دارد که این رشته از حقوق شاخه‌ای از حقوق داخلی است و نی بوایه معتقد است که حقوق بین‌الملل خصوصی به هیچ وجه جنبه‌ی بین‌المللی ندارد.

    نکته قابل سؤال: نظرات برخی حقوقدانان درباره‌ی ماهیت حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟


    مثال ۲

    کار عمده‌ی اساسی حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    1. حل و فصل مسائل از طریق کنوانسیون‌ها

    2. تنظیم روابط میان دولت‌ها

    3. تعیین مقررات به منظور حل تعارض میان قوانین چند کشور

    4. انعقاد معاهدات بین‌المللی

    پاسخ: گزینه‌ی (3) تعیین مقررات به منظور حل تعارض میان قوانین چند کشور.

    نکته قابل سؤال: پاسخ صحیح و دلیل انتخاب آن در این مثال چیست؟


    ب) تفاوت حقوق بین‌الملل خصوصی و حقوق داخلی

    امروزه، خصیصه‌ی خصوصی بودن با دخالت دولت‌ها در روابط افراد و همچنین با مصلحت‌اندیشی سیاسی و اجتماعی دولت‌ها در تعیین قواعد و احکام رو به ضعف نهاده است. به نظر دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی، قواعد حقوق بین‌الملل خصوصی بخشی از حقوق داخلی هستند؛ به استثنا فرضی که در آن این قواعد توسط کنوانسیون‌های بین‌المللی یا عرف‌ها به‌وجود آمده باشد. در این صورت، آن‌ها دارای مشخصه‌ی واقعی حقوق بین‌الملل هستند که روابط بین افراد را تنظیم می‌نمایند.

    نکته قابل سؤال: دیدگاه دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی درباره‌ی ماهیت حقوق بین‌الملل خصوصی چیست؟

    با این وصف، چند تفاوت میان حقوق بین‌الملل خصوصی و حقوق داخلی دیده می‌شود که آن‌ها را از یکدیگر متمایز می‌سازد:

    1. تفاوت در اهداف: در تنظیم قواعد حقوق داخلی، مقتضیات نظم داخلی در نظر گرفته می‌شود، ولی در تنظیم قواعد حقوق بین‌الملل خصوصی افزون بر آن، مقتضیات روابط بین‌المللی و اینکه دارنده‌ی حق می‌تواند اتباع بیگانه باشد، در نظر گرفته می‌شود.

      نکته قابل سؤال: اولین تفاوت حقوق بین‌الملل خصوصی و حقوق داخلی چیست؟

    2. تفاوت در شیوه‌ی بیان حکم در قانون: به‌دلیل اینکه در وضع قوانین حقوق داخلی، هدف حل مسائل روابط داخلی جامعه است، احکام تنها به نظام حقوقی همان جامعه مربوط می‌گردد. اما در وضع قوانین حقوق بین‌الملل خصوصی، احتمال ربط مسائل به حقوق جوامع دیگر وجود دارد، بنابراین به صورت قاعده‌ی تعارض قوانین مطرح می‌شود؛ یعنی تنها قانون صلاحیت‌دار حاکم بر مسئله مشخص می‌شود.

      نکته قابل سؤال: شیوه‌ی بیان حکم در حقوق بین‌الملل خصوصی چگونه است؟

    3. وجود عنصر خارجی: عنصر خارجی دارای انواعی است، مانند تابعیت خارجی یکی از اصحاب دعوی یا اقامتگاه یکی از آن‌ها در خارج از کشور مقر دادگاه یا محل وقوع مال یا جرم.

      نکته قابل سؤال: عنصر خارجی در حقوق بین‌الملل خصوصی شامل چه مواردی است؟

    4. قابلیت طرح دعاوی در دادگاه‌های بیگانه: در حالی‌که دعاوی تابع حقوق داخلی تنها در دادگاه‌های داخلی همان کشور ممکن است، دعاوی تابع حقوق بین‌الملل خصوصی به‌طور همزمان و مستقل از یکدیگر، در دادگاه‌های دو یا چند کشور امکان‌پذیر است.

      نکته قابل سؤال: قابلیت طرح دعاوی حقوق بین‌الملل خصوصی در دادگاه‌های مختلف چگونه است؟

    بدلیل این تداخل مسائل، مسئله‌ی تفکیک حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی از طرف عده‌ای مورد نکوهش و انتقاد قرار گرفته است. پروفسور ژرژ سل شدیداً این تفکیک را رد می‌کند. به نظر او، جامعه‌ی بین‌الملل یک واحد است و حقوق بین‌الملل نیز واحد می‌باشد. هرگونه جدا نمودن افراد از جامعه‌ی بین‌الملل و یا از حقوق بین‌الملل کاملاً بی‌اساس خواهد بود. فقط او یک تقسیم جزئی در حقوق خصوصی بین‌المللی و حقوق عمومی بین‌المللی را می‌پذیرد، به شرط آن‌که این تقسیم جزء محدوده‌ی یک حقوق بین‌الملل واحد باشد.

    نکته قابل سؤال: دیدگاه پروفسور ژرژ سل درباره‌ی تفکیک حقوق بین‌الملل عمومی و خصوصی چیست؟

    بعدها، با به‌کار بردن عبارات جدید، دو نویسنده‌ی دیگر نظری نزدیک به نظر پروفسور ژرژ سل داده‌اند. یکی از آن‌ها پروفسور سوپ است که نظر حقوق بین‌الملل را عنوان کرده است که در آن حقوق بین‌الملل عمومی و حقوق بین‌الملل خصوصی هر دو جای دارند.

    نکته قابل سؤال: نظر پروفسور سوپ درباره‌ی حقوق بین‌الملل چیست؟