همزیستی روانپریشانه در نظریه ماهلر جیسا
- User
همزیستی روانپریشانه در نظریه ماهلر جیسا
- Assistant
همزیستی روانپریشانه (psychotic symbiosis) مفهومی است که در نظریه رشد روانی-اجتماعی مارگارت ماهلر مورد بررسی قرار گرفته است. مارگارت ماهلر، روانپزشک و روانکاو برجسته، نظریاتی را در مورد رشد کودک و مراحل مختلف تفکیک و فردیت ارائه داد.
در نظریه ماهلر، مرحله همزیستی (Symbiotic Phase) یکی از مراحل اولیه در رشد روانی-اجتماعی کودک است که تقریباً از یک تا پنج ماهگی ادامه دارد. در این مرحله، نوزاد احساس میکند که او و مادرش یک واحد مشترک و جداییناپذیر هستند. در واقع، نوزاد هنوز فردیت خود را نمیشناسد و تصور میکند که مادرش بخشی از خود اوست.
در برخی موارد، اگر این فرایند همزیستی به طور طبیعی پیشرفت نکند و به مرحله تفکیک و فردیت (separation-individuation) نرسد، ممکن است به مشکلات روانشناختی از جمله «همزیستی روانپریشانه» منجر شود. این به معنای آن است که فرد همچنان در بزرگسالی وابستگی ناسالم و ناخودآگاهی به دیگران دارد و قادر به تفکیک فردیت خود از دیگران نیست.
این مفهوم در تحلیل روانشناختی افرادی که مشکل در ایجاد هویت مستقل و روابط سالم دارند، مورد توجه قرار میگیرد و میتواند به فهم بهتر مشکلات وابستگی و عدم استقلال در روابط بینفردی کمک کند.